گامهای کوتاه

وودی آلن را دوست دارم، مخصوصاً وقتی ذیل عنوان «راهنمای مختصر و در عین حال مفید، برای نافرمانی مدنی»* می‏گوید:

 برای ارتکاب انقلاب دو چیز ضروری است: کسی یا چیزی که بر ضدش انقلاب شود، و کسی که عملاً پیدایش شود و انقلاب کند. لباس در این مواقع معمولاً غیر رسمی است و دو طرف ممکن است بر سر وقت و محل انقلاب با هم کنار بیایند، اما اگر یکی از دو جناح سر صحنه حاضر نشوند، همه‏ی کاسه کوزه‏ها به هم می‏ریزد. در انقلاب سال 1650 چین، هیچ‏کدام از دو طرف پیدایشان نشد و بیعانه‏ی اجاره‏ی تالار مالید.

*بی‏بال و پر، طنزهای وودی آلن، برگردان: محمود مشرف آزاد تهرانی، تهران: ماه‏ریز، 1383