گامهای کوتاه

آنان که زلف ما را بر باد داده بودند یادشان رفت کمی هم بر باد بروند. آن‌ها که نیامدند ما هم نشستیم و موهایمان را دانه‌دانه کاشتیم توی حفره‌های نانی که از گوشت ما پیچیده بودند و صبحانه‌ی بعد از شام زفافشان را لای آن برای مَرکب‌های رامشان لقمه می‌گرفتند.